Το Μήνυμα, του Αργύρη Χιόνη από την ομάδα APUS στο θέατρο Χώρος

Πότε (Ημ/νίες) Τοποθεσία Τιμή
Από Πέμπτη 26.05.2022
έως Κυριακή 05.06.2022
Έχει Λήξει!
Αθήνα   


Η ομάδα APUS παρουσιάζει την παράσταση «Το Μήνυμα», του Αργύρη Χιόνη, σε σκηνοθεσία Ανθής Φουντά.

Τί μένει από τον άνθρωπο αν του πάρεις την αρχή και το τέλος;

Μετά από μια επιτυχημένη σειρά παραστάσεων στο θέατρο Φούρνος και στο Ανοιχτό Θέατρο Γκράβας, η φάρσα του Αργύρη Χιόνη, «Το μήνυμα», από την ομάδα APUS σε σκηνοθεσία Ανθής Φουντά, επιστρέφει από τις 26 Μαιΐου και για 8 παραστάσεις στο θέατρο Χώρος.

«Εκείνοι» τους έδωσαν ένα μήνυμα να το μεταφέρουν σε «Εκείνον». Τους είπαν να τραβήξουν ίσια, όμως έχουν χαθεί και δεν μπορούν να θυμηθούν το μήνυμα. Είναι δύο αγγελιοφόροι χωρίς αγγελία. Δύο αγγελιοφόροι χωρίς όνομα. Είναι ο Α και ο Β και έχουν ξεχάσει από πού ξεκίνησαν και πού πηγαίνουν. Περπατούν για εβδομάδες, μήνες, χρόνια ή και αιώνες φτιάχνοντας διαρκώς νέα μηνύματα, τα οποία διαρκώς ξεχνούν. Θα μπορέσουν να θυμηθούν το μήνυμα;

Το έργο είναι ένα από τα τρία και μοναδικά θεατρικά κείμενα που έγραψε ο Αργύρης Χιόνης την περίοδο 1971-1973. Σύμφωνα με τον ίδιο, έμπνευση για το «Μήνυμα» αποτέλεσε το έργο του Franco Sacchetti, Ιταλού συγγραφέα της Αναγέννησης, στο οποίο εντόπισε πρώιμα ψήγματα του θεάτρου του παραλόγου και ειδικότερα ομοιότητες με το έργο «Περιμένοντας τον Γκοντό», του Μπέκετ.

Μια υπαρξιακή φάρσα με σαφείς επιρροές από το θέατρο του παραλόγου. Μια ευρηματική και βαθιά ανθρώπινη παράσταση που χωρά ολόκληρη στα αυστηρά όρια ενός σκηνικού που μοιάζει βγαλμένο από ξύλινο παιχνίδι-γρίφο.

“Αν είχα χρόνο, θα ήμουν άλλο πράγμα” – Β

Τι είναι τέλος πάντων ένας αγγελιοφόρος χωρίς το μήνυμά του;

Σκηνοθετικό Σημείωμα:
“Είναι σαν αυτό, που δεν μπορείς να σταματήσεις να κάνεις κάτι, χωρίς να ξέρεις ακριβώς γιατί στο καλό το κάνεις. Καλύτερα να κάνεις κάτι χωρίς να ξέρεις γιατί, παρά να σταματήσεις να κάνεις κάτι. Ε; Ποιοί θα ήμασταν αν δεν κάναμε κάτι; Καλύτερα να είμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτό που ξέρουμε και εμπιστευόμαστε, παρά να κινδυνέψουμε να μην είμαστε. Έτσι δημιουργούμε τις κινήσεις που μας περιφράσσουν, τις φράσεις που λέμε κουτί. Σαν την ιστορία με το παιχνίδι αστροναύτη -ναι, τον Buzz Lightyear- που μέσα στο κουτί νόμιζε πώς έχει διανύσει γαλαξίες, για να μάθει κάποτε πώς δεν έχει κάνει ούτε ένα βήμα. Στο “Μήνυμα” του Αργύρη Χιόνη, ο Α και ο Β δεν είναι άνθρωποι με σάρκα και οστά, είναι δύο σκίτσα, φτιαγμένα τραγελαφικά για να μπορούν να αντέχουν το πέρασμα μέσα από ένα ατελείωτο ακίνητο ταξίδι.”

-Ανθή Φουντά



 
Κάντε Like το psixagogia.gr